Խոհեր/Արձակ

Հոգու աշխարհներ


Հետ հայացք դեպի 2016 թվական


Հետհայացք

Եթե սերն առանց կարոտ լիներ















Հույզեր, որ հոգի ունեն






Իմ մասին... հետաքրքիր հաշվարկ

ԿԱՐԴԱԼ...












Ամպերի միջով

Ես Երկիրն էի, ողջ հողագունդը, զգում էի ամեն հատվածի ջերմությունն ու զովությունը, ամեն քարի ու ավազահատիկի տեղաշարժը: Իմ մարմինը խորունկ ձորերն ու վեհ լեռնագագաթներն էին: Զգում էի մարմինս կնճռոտած գետերի ու օվկիանների փրփրուն ալիքների շարժը, անտառներն ու տափաստանները, անապատներն ու մարգագետինները: Երկվայրկյան հետո ես նորից բարձունքում էի: Նորից սկսվեց աղմուկը, բայց ամենահստակը իմ ներքին ձայնն էր՝ «Էությունդ Բնությունն է, Բնությունը՝ հավերժությունը: Էությունն հավերժ է…»:  ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼ...




Լուսանկարը մեկ ակնթարթն է կանգնեցնում, իսկ նկարչի ձեռքով նկարվածը ամեն վրձնի հարվածի հետ հոգուց մի մասնիկ է փոկում ու գույների երանգի հետ միախառնվելով, մնում թղթի վրա: Նկարը շունչ ունի, բովանդակ հոգի ու կենդանի է այնքա՜ն:  ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼ...









Աստվածային սերն այդ

Աստղիկը Սերն էր ասես: Նա սիրով էր լցնում մարդկանց սրտերը, բնությունը, արարում բարին ու գեղեցիկը: Նրա տարածած սիրո շնորհիվ վարդերն էին ծաղկում ու սիրո բուրմունքով արբեցնում բոլորին: Աստղիկն ամենասիրված աստվածուհիներից մեկն էր: Նրան սիրում էին և աստվածները, և հասարակ մարդիկ:  Նա բարության,  գեղեցիկի  ու սիրո մարմնավորումն էր,  երջանկության խորհրդանիշն ու աստվածային գեղեցկություն և սեր շնորհողը: ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼ...





Մենության ներքո






Հանուն լույսի...


Միշտ պետք է շարժվես առաջ ինչպես լույսը ու հանկարծ ոչ մի քայլ ետ չանես քո ճանապարհից, քանզի լույսը միշտ առաջ է սլանում: Կանգ չառնես և ոչ մի վայրկյան. լույսը երբեք չի կանգնում, քանզի դու Լույսի կրողն ես:  ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼ...








Դու 











Ժամանակը
Отправить комментарий